Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011

Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011

You hope, and you dream but you never believe that something is going to happen for you..Not like it does in the movies..And when it actually does you expect it to feel different.More real..I was waiting for it to hit me...
"Και μετα συνειδητοποιησα πως κρατιομουν απο κατι που δεν υπηρχε πια. Ο ανθρωπος ο οποιος μου ελειπε, δεν υπηρχε πια. Οι ανθρωποι αλλαζουν. Τα πραγματα που μας αρεσουν και δεν μας αρεσουν αλλαζουν συνεχως. Και το μονο που μπορουμε να κανουμε ειναι να ευχομαστε ολη μερα να μην ηταν ετσι, ομως αυτο, ποτε δεν πιανει"

Η αληθεια ειναι πως οταν το συνειδητοποιεις.. ειναι ηδη αργα.. Μου λειπεις..
ή καλυτερα, μου λειπει ο παλιος σου εαυτος.. και αυτο που καποτε ειχαμε.

"Σ' αγαπάω.."

" Σ΄αγαπαω και σημαινεις πολλα για μενα.. "
Ετσι μου ελεγες για να με καθησυχασεις οταν δεν ειχα πουθενα να στηριχτω..
Ησουν εκει.. και μου το ελεγες.. με αυτα τα ματια τα χαμογελαστα, που με παρακαλουσαν σχεδον να τα πιστεψω.. Και η φωνη σου.. αυτος ο τονος που με εκανε ασυναισθητα να σ'ακουω να μου λες..
"αφου ξερεις οτι εγω εχω μονο εσενα"
Το ανυπαρκτο σχεδον μα παντα υπαρκτο χαμογελο σου.. Ναι, με εκανε να τα ξεχναω ολα.. και να χαμογελαω και εγω μαζι σου.. Ακομη κι αν πριν απο δευτερολεπτα ολα γυρω μου ηταν διαλυμενα..
Ησουν εκει και στεκομουν μπροστα σου ευτυχισμενη.. Γιατι μ'αγαπουσες..
Ετσι μου ελεγες..
Τωρα ποιος; Ποιος θα μου το πει; Δεν θελω να το ακουσω απο κανεναν αλλο.. Οχι, οχι με τον τροπο που το ελεγες εσυ.. Γιατι ηταν ο ομορφοτερος μα και ο πιο καταστροφικος..
Την ζηταω συνεχεια την αγαπη σου, καθε λεπτο.. Μα εσυ αρνησε να με δεις.. αρνησε να με καταλαβεις πια..
Γιατι;

" Σ' αγαπαω και σημαινεις πολλα για μενα.. "
Θυμασαι;

Κάποιος..

Τοσα γιατι.. καθε μερα.. Καθε πραξη ενα "γιατι".. καθε στιγμη ενα "γιατι"..
και κυριως.. καθε αποφαση ενα "γιατι".. Γιατι, γιατι, γιατι...
Γιατι εφτασα εδω που ειμαι τωρα; Η επιλογη ηταν δικια μου απο την αρχη;
Ή μηπως υπαρχει παντα καποιος που επιλεγει για μας;
Καποιος που αποφασιζει αν αξιζουμε αυτα που εχουμε, καποιος που νιωθει
την ευτυχια, το φοβο, την αγωνια, την ικανοποιηση μας;
Καποιος που μας εμποδιζει απο το να επιλεξουμε το σωστο μονοπατι και μας παγιδευει παντα στο λαθος;
Υπαρχει αυτος ο καποιος; Κι αν υπαρχει, γιατι υπαρχει;
Για να μας προσφερει τελικα την ευτυχια ή τη δυστυχια;
Τον επιλεγουμε εμεις; Ή απλα η ζωη μας τον φερνει στο δρομο μας;
Ποτε δεν καταλαβα αν αυτα που νιωθω οφειλονται σε μενα.. ή στον κοσμο γυρω μου..
Αν παγιδευομαι μονη μου στις ιδιες μου τις σκεψεις ή αν οι αλλοι με οδηγουν σ'αυτες..


Αν υπαρχει λοιπον αυτος ο καποιος η επιλογη ηταν σιγουρα δικια μου..
Και αυτος ο καποιος για μενα εισαι απο καιρο εσυ..